Selamat Berkarya AKTOR Malaysia!

Aktor Malaysia lahir dari group yahoo AKTOR yang kini sudah mempunyai ahli seramai lebih empat ratus (400) orang. Semua karya ahli akan dimuatkan di sini! Emailkan karya anda di sini atau melalui laman AKTOR http://groups.yahoo.com/group/aktor .Selamat mendaftar sebagai rakan AKTOR dan selamat berkarya!

Tuesday, May 23, 2006

Cerpen: Buloh


Salam sejahtera buat moderator serta semua warga Aktor.
Terimalah sumbangan yang tak seberapa daripada saya.
Wassallam.


Oleh CTAkashah

Hari ini merupakan hari pertama sekolah dibuka semula, setelah
tamatnya musim cuti sekolah selama beberapa hari kerana menyambut hari
raya Aidil Fitri. Hari ini juga, Osman, seperti rakannya yang lain di
darjah 4A, agak keberatan untuk ke sekolah. Apa tidaknya, bagi Osman,
hari raya tahun ini merupakan antara yang paling meriah yang pernah
disambutnya.
Disamping menyambut hari raya bersama rakan sekolahnya, Osman bersama
keluarganya telah juga berpeluang mengambil kesempatan tempoh cuti
yang agak panjang tersebut untuk menziarahi sanak saudaranya yang jauh
dan dekat. Kemeriahan tersebut telah menyebabkan Osman lupa langsung
bahawa beliau ada satu tugas yang penting, yang perlu disiapkan dan
'diserahkan' pada cikgu Hanif pada hari pertama sekolah dibuka semula.
Cikgu Hanif adalah seorang cikgu yang paling ditakuti murid - murid di
sekolah Osman. Bukan sahaja cikgu Hanif sangat garang, tetapi denda
yang cikgu Hanif kenakan kepada murid - muridnya yang telah membuat
kesalahan dianggap sangat berat. Denda seperti berdiri di sudut bilik
darjah (menghadap sudut!) selama beberapa jam, berdiri di atas sebelah
kaki, tok - ketampi dan bermacam - macam jenis denda lagi. Yang
pastinya, denda - denda yang dikenakan tersebut bukan setakat
memenatkan, malah ianya sungguh memalukan dan akan menjadi bahan
ejekan rakan - rakan.
Pada pagi hari tersebut, Osman telah pergi kesekolahnya dalam keadaan
yang kurang ceria. Tetapi, keadaan kurang ceria tersebut dengan tiba
- tiba bertukar menjadi cemas pula apabila perkara pertama yang
dilihatnya, ialah setiap murid di kelasnya (kecuali Osman sendiri)
telah membawa bersama mereka sebatang buloh yang panjangnya lebih
kurang dua meter.
"Cissss, aku lupa bawa batang bulohlah, betul - betul aku lupa, alamat
matilah aku kena marah dengan cikgu Hanif" kata Osman kepada rakannya
Aziz.
"Amboi, berani kau lupa pesan cikgu Hanif ya?" kata Aziz kembali.
"Aku sungguh - sungguh dah lupa ni" balas Osman.
Setiap murid dikehendaki membawa sebatang buloh seorang, untuk projek
menanam pokok kacang panjang dikebun sayur sekolah tersebut. Projek
menanam pokok - pokok sayuran adalah ilham dari cikgu Hanif sendiri.
Ianya bertujuan untuk mengujudkan suatu aktiviti riadah yang secara
langsungnya dapat memupuk semangat tolong - menolong sesama murid,
disamping dapat menggalakkan murid - muridnya memakan sayur - sayuran
hasil daripada usaha tangan mereka sendiri.
Maka kelaspun bermulalah pada pagi itu. Perkara pertama yang disuruh
oleh cikgu Hanif ialah supaya setiap murid menyerahkan kepadanya
keseluruhan buloh - buloh yang mereka bawa. Kesemua murid telah
menyerahkan buloh masing - masing kecuali Osman.
"Osman, mana buloh yang kamu bawa?" tanya cikgu Hanif.
"Errr, saya, saya lupa nak bawa cikgu" jawab Osman dalam keadaan
ketakutan.
"Kamu lupa! Hmmm, baiklah, disebabkan hanya kamu seorang sahaja yang
lupa, lagipun kita masih lagi menyambut hari raya, maka saya beri
kemaafan untuk kamu buat kali ini, tetapi ingat, esok kamu mesti bawa
buloh, faham?" kata cikgu Hanif kepada Osman dengan tegas.
"Baik cikgu" balas Osman.
Selepas kelas tamat pada hari tersebut, Osmanpun pulanglah kerumahnya
seperti biasa. Osman membuat perancangan untuk mencari pokok buloh
dipersekitaran kampungnya pada sebelah petangnya, selepas beliau
menunaikan solat zohor dan juga selepas sarapan tengahari nanti.
Tetapi malangnya bagi Osman, beliau terus lupa untuk menunaikan
usahanya pada sebelah petang tersebut kerana sebok bermain dengan
kawannya dan menonton rancangan tv "ultraman", sebuah rancangan yang
sangat diminatinya.
Pada keesokan harinya, Osman terus kesekolah, seolah - olah tiada apa-
apa yang berlaku pada hari sebelumnya. Seperti biasa, semua murid -
murid beratur diluar bilik darjah masing - masing dan mereka masuk
kedalam bilik darjah setelah kedengaran bunyi loceng sekolah yang
menandakan kelas pertama pada pagi tersebut akan bermula.
Semasa mereka masuk kedalam bilik darjah, rakannya Aziz yang duduk
disebelahnya terus menegurnya sambil bertanya : "Err Osman, mana dia
buloh yang kamu janjikan pada cikgu Hanif semalam?"
"Ya Allah! Aku betul - betul lupalah. Matilah aku, matilah aku kena
belasah dengan cikgu Hanif karang. Aku ingat aku nak balik rumah
sajalah, aku nak ponteng sekolah hari ini" jawab Osman dengan resah.
Belum sempat Osman dan Aziz menyambung perbualan, maka cikgu Hanifpun
telah melangkah masuk kedalam kelas.
"Osman, mana dia buloh yang awak janji nak bawa tu?" tanya cikgu Hanif
kepada Osman sambil meletakkan buku - bukunya di atas meja.
Osmanpun berdiri, kakinya mula menggeletar.
"Errr buloh, buloh tertinggal di ... di ... di ... rumah cik ... cik
... cikgu" jawab Osman dalam keadaan menggeletar ketakutan.
Ketika itu semua murid - murid senyum melihatkan telatah Osman.
Mereka semuanya kenal akan Osman, mereka semua tahu bahawa Osman suka
temberang, Osman suka cakap kosong. Mereka semuanya tahu bahawa Osman
telah berbohong untuk melepaskan dirinya daripada didenda oleh cikgu
Hanif. Sesungguhnya denda itu suatu penyiksaan zahir dan batin.
"Awak jangan menipu, mari sini!" kata cikgu Hanif yang kelihatan
marah.
"Habislah engkau Osman, habisss" bisik Aziz kepada Osman sambil
menggelengkan kepalanya, cuba menyakat Osman yang jelas ketakutan.
"Aziz! Apa yang awak bisikkan kepada Osman!" tengking cikgu Hanif.
Azizpun berdiri.
"Saya kata bersabarlah Osman, terimalah segalanya dengan tenang".
Pada ketika itu, satu kelas ketawa terbahak - bahak.
"Awakpun sama dengan Osman, awakpun cuba nak temberang pada saya ya!"
kata cikgu Hanif.
Aziz hanya mampu berdiam sahaja. Tidak sanggup membalas kata - kata
cikgu Hanif kerana ia bakal mengundang bala. Sekarangpun mungkin bala
akan datang, Aziz tak mahu tambah bala lagi.
"Awakpun mari kesini!" kata cikgu Hanif kepada Aziz.
Pada waktu itu, confirm dalam hati Aziz bahawa bala dah sampai. Maka
Osman dan Azizpun menghampiri cikgu Hanif.
"Aziz, disebabkan awak tak pandai nak menjaga lidah awak kerana awak
suka berbohong, awak suka menyakat Osman, maka saya hendak awak
berdiri disebelah papan hitam, awak menghadap kelas dan awak julurkan
lidah awak sampai kelas tamat, faham!" kata cikgu Hanif kepada Aziz.
"Faham cikgu" kata Aziz yang penuh kesal bercampur hairan.
Aziz kesal kerana perbuatannya mengejek Osman sebentar tadi tetapi
agak hairan kerana yang buat salah besar adalah Osman, kenapa dia
pulak yang didenda dahulu. Hendak tak hendak, Azizpun terus
melaksanakan dendanya.
"Dan awak pulak Osman, sebenarnya denda ini adalah untuk awak, tetapi
disebabkan Aziz telah mengejek awak dan kemudiannya telah berbohong
kepada saya, maka Aziz telah menggantikan tempat awak" kata cikgu
Hanif yang kesal dengan perbuatan Aziz, dan mahukan Aziz untuk tidak
mahu menyakat kawan - kawannya lagi.
"Besok kalau awak tak bawa buloh, saya akan kenakan denda yang lebih
berat lagi daripada apa yang Aziz terima hari ini, faham tak!".
"Faham cikgu, terima kasih cikgu" jawab Osman dengan lega.
Aziz hanya mampu menjeling Osman tetapi Aziz tidak mampu berkata apa -
apa kerana lidahnya sentiasa terjulur keluar. Telinganya pula telah
bertukar warna, daripada hitam manis menjadi kemerah - merahan kerana
marahkan Osman, marahkan cikgu Hanif dan marahkan seluruh kelas yang
tersengih melihatnya. Lidahnyapun sudah mula kering kerana sentiasa
berada diluar mulut.
Ini merupakan suatu jenis denda yang baru, yang belum lagi ada murid -
murid yang kena denda macam ini. Aziz telah menjadi murid pertama
yang melaluinya. Kelak pasti ramai yang akan meminta kepada Aziz
untuk menceritakan pengalamannya menjulurkan lidah selama sejam. Itu
yang Aziz tak sanggup nak berhadapan dengan rakan - rakannya kelak.
Locengpun berbunyi, dan kelaspun tamat.
"Awak boleh simpan balik lidah awak tu dan awak boleh duduk. Lain
kali, awak jaga sikit apa yang akan diucapkan, jangan suka menyakat"
kata cikgu Hanif kepada Aziz.
"Terima kasih cikgu" jawab Aziz.
Cikgu Hanifpun keluar daripada bilik darjah. Apabila cikgu Hanif
telah berada jauh daripada bilik darjah maka murid - muridpun ketawa
terbahak - bahak. Cuma yang tidak ketawa ialah Osman. Osman sedih
kerana Aziz didenda sebegitu rupa walaupun Osman yang buat salah.
"Kau jangan ambik hati sangat Aziz, alah tak ada apa - apa lah,
perkara kecil sahaja" kata Osman kepada Aziz.
"Diamlah, aku taknak cakap dengan engkau lagi" jawab Aziz kembali,
jelas kelihatan Aziz sedang merajuk.
Osman tidak mahu mengeruhkan lagi keadaan. Lalu Osmanpun mendiamkan
diri sahaja.
Selepas kelas tamat pada hari tersebut, Osmanpun pulanglah kerumahnya
seperti biasa. Seperti semalam, Osman telah membuat perancangan untuk
mencari pokok buloh dipersekitaran kampungnya pada sebelah petangnya.
Tetapi malangnya bagi Osman, hari ini pakciknya sekeluarga pula telah
datang untuk menziarahi keluarga Osman. Osman tidak dibenarkan
bapanya keluar selagi tetamu belum lagi balik. Osman duduk di rumah
untuk melayan tetamunya, yaitu keluarga pakciknya. Osman langsung
tidak berkata apa - apa. Yang Osman ingat waktu itu hanyalah tiga
perkara yaitu buloh, cikgu Hanif dan juga denda cikgu Hanif.
Keluarga pakcik Osman telah pulang selepas waktu asar. Osmanpun
segera keluar untuk mencari pokok buloh. Habis satu kampung Osman
merayau untuk mencari pokok buloh tetapi tidak jumpa - jumpa. Osman
balik dengan keadaan hampa. Osman rasa sudah sampailah masanya dia
mengadu kepada bapanya pada malam tersebut mengenai masalah yang
sangat berat yang dihadapinya itu. Tiba - tiba sebelum Osman
melangkah masuk kedalam rumahnya, Osman telah terlihat sesuatu
dibelakang rumahnya.
"Yahoo, Buloh! Buloh!" jerit Osman seorang diri.
Malam itu Osman tidak perlu mengadu nasib kepada bapanya. Malam itu
Osman dapat tidur lena. Keesokan harinya Osman kesekolah seperti
biasa. Rakan - rakannya hairan melihat Osman membawa suatu objek
panjang yang dibalut dengan kertas surat khabar. Azizpun turut sama
melihat tetapi Aziz tidak mahu berkata apa - apa kepada Osman kerana
Aziz masih marah pada Osman.
"Apa tu Osman" tanya salah seorang kawannya.
"Apa lagi, bulohlah" jawab Osman dengan penuh bangga.
Locengpun berbunyi dan seperti biasa semua murid telah memasuki kelas
masing - masing. Tak lama kemudian cikgu Hanifpun masuk. Belum
sempat apa - apa lagi cikgu Hanif memandang kearah Osman.
"Mana dia buloh awak Osman" tanya cikgu Hanif.
Osmanpun melangkah kehadapan dengan girang sekali. Objek yang
dibaluti dengan kertas surat khabar diserahkan kepada cikgu Hanif.
Cikgu Hanifpun membuka balutan kertas surat khabar tersebut. Cikgu
Hanif termenung sebentar sambil menggarukan kepalanya. Cikgu Hanif
bingung. Cikgu Hanif memandang kearah Osman. Satu kelas memandang
kearah Osman. Mereka semua fikir Osman pasti akan didenda kali ini.
"Yelaaah" kata cikgu Hanif sambil menarik nafas panjang.
"Saya cuma kata buloh, buloh bekas buat lemangpun tetap buloh juga,
betul tak? Patutlah awak balut dengan kertas surat khabar, sebab
bulohnya masih berminyak. Tapi isi lemangnya mana Osman?" tanya cikgu
Hanif sambil tersenyum.
"Lemang dah habis kena makan dengan rendang kerang cikgu" jawab Osman.
Ketika itu semua murid ketawa. Cikgu Hanifpun ketawa, Aziz pun
ketawa.
"Baiklah, awak boleh duduk. Tapi ingat Osman, tahun hadapan, kalau
awak nak bawa juga buloh lemang, pastikan buloh tersebut berisi dengan
lemangnya, boleh kita makan sama - sama" kata cikgu Hanif bergurau
sambil meletakkan buloh yang Osman bawa di atas meja.
"Baik cikgu" jawab Osman kembali.
Begitulah sedikit daripada sebuah kisah zaman persekolahan yang lalu.
Kebanyakan cikgu waktu itu garang - garang, tetapi mereka mempunyai
azam yang kuat, mereka mempunyai azam supaya murid - murid mereka
semuanya berjaya di dalam hidup, supaya mereka menjadi sebahagian
daripada masyarakat yang berguna. Wang ringgit bukanlah menjadi
pengukurnya, tetapi budi pekerti yang tinggi, sikap suka bertolak
ansur dan suka tolong - menolong adalah di antara nilai yang cuba
diterapkan guru di dalam minda murid - murid.
Murid - murid yang berada di dalam kelas Osman pada hari ini mungkin
ada yang dah jadi jurutera, dah jadi akauntan, dah jadi cikgu, dah
jadi arkitek, dah jadi doktor, dah jadi peguam, dah jadi ahli korporat
dsb. Tetapi mereka masih lagi ingat akan asal usul mereka, asal -
usul daripada kampung - kampung dan daripada keluarga yang serba
kekurangan. Dan mereka juga pernah bergotong - royong, mengotorkan
tangan - tangan mereka dengan tanah dan lumpur, untuk menanam sayur di
kebun sekolah mereka, dan yang pernah beramai - ramai datang kesekolah
dengan masing - masing membawa sebatang buloh, demi untuk menjayakan
projek kebun cikgu Hanif.

TAMAT

hakcipta terpelihara
CTAkashah

0 Comments:

Post a Comment

<< Home


View My Stats